Sjoan. Doe höbs ein käör gemaaktj om ein verhaol te gaon laeze oet ooze verhaolebundel. De bundel is precies op de gooj pagina aopegeslage, dus begin met mit laeze! Väöl plezeer!
 
 
 
Mijn eerste column
Door: Tommy
..................................................................................................
 

Ja, wat schrijf je in een eerste column? Nu ik hier zo zit, begin ik in de gaten te krijgen wat het fenomeen ‘writersblock’ inhoudt. De omstandigheden zorgen voor een tekort aan inspiratie: ik zit op mijn warme kamertje voor mijn raam wat naar buiten te staren. Wat hebben we thuis toch een ontzettend oersaaie tuin. Het weer is druilerig. Nat en koud. De duffe treurwilg doet zijn naam eer aan en laat zijn schamele takjes zielig heen en weer wiegen door de wind. Zucht...

Mijn mondstuk staat voor m’n neus op het bureau. Het schreeuwt duidelijk naar me. “ Hey, pak mich den! Hiej bun ich!”.  Ik kan de verleiding niet weerstaan en pak het zilveren ding. De rand van het mondstuk is nog ijskoud. Langzaam, zonder er bij na te denken, begin ik op ’t ding te zoemen. Even later besef ik pas dat het “Dreije” is wat ik aan het buzzen ben. Leuk! Eens even “Happy” proberen.

Langzaam dwalen mijn gedachten af naar onze Zaate Hermenie. Een man die er dacht verstand van te hebben, noemde ons een keer “de heel goede en uiterst bekende Zaate Hermenie Reppie Teppie” (hij was wel straalbezopen). Liedjes doorkruisen mijn hersenen en oude optredens komen één voor één weer boven. Ik herinner me het nog allemaal goed:

Ons allereerste optreden. Toen Bölke nog leefde…
De prinsenrecepties op Pepijn, waar iedereen vrolijk was en stond te zweten als een bever.
Het optreden voor de ontiegelijk dronken Duitsers in De Beertuin. Het blauwe petje hangt nog steeds mooi te wezen op mijn kamer.
Onze optredens op de gezellige familiefeestjes.
Het knoerharde sjeuren bij ons in de galerie, waar Bastiaan het maltbier ontdekte.
Ons eerste echte concoursje in Sittard. Daar hebben we nog in de stromende regen van de barbecue gegeten.
Eveneens in Sittard, het tröten bij het NK atletiek. We zijn zelfs even op Studio Sport geweest!
De fles bacardi die we van Salko meekregen voor onderweg naar de Laak. Nooit meer iets van vernomen.
Het Zaate Hermeniekes treffen in Pey, 2002 (met de kerstmutsen op). Toen die verrekte “belsje” wonnen.
De eeuwigdurende afterparty’s  bij “biej Wullumke” op ’t Hingen…
En natuurlijk de Zoepkoel van vorig jaar. Bart moest nog kotsen in de trein.

10 glazen jägermeister die we ons vol overgave achterovergoten bij Stevesweart Culinair, om vervolgens half van de wereld terug te fietsen.
Het drukke weifeest bij Basje en Frank. Met de zwarte frikadellen en het bier in de
paarden-drinkbak.
De twee geweldige, spetterende vasteloavendje.
Het LKZH. Geen uitleg nodig.Maar ook onze verhitte, ellenlange discussies op het te kleine zoldertje bij Els en Salko.
En het grote medeleven bij iedereen, door ook bij de minder leuke dingen in het leven bij elkaar te komen. Het bezoek aan diverse begrafenissen maakte van ons een hechte groep

Fantastisch

Opeens begint de zon fel te schijnen. Het stopt even met waaien. En een late trekvogel vliegt zijn zonnige toekomst tegemoet.
Ik kan met recht stellen dat we de beste Zaate Hermenie zijn van de hele wereld. Laat ons zo door gaan!

 
 
Repke Tepke 2009 (Bart Golsteijn - thambar@xs4all.nl)